27 epizod 16 sezonu przygód Wielbicieli Owoców Miękkich pod tytułem „W malinowym chruśniaku”

Długie palce drżały mu w niebiańskiej ekstazie za każdym razem, gdy zanurzał je z nabożną czcią w złocistym, kwiatowym pyle. Choć robił to co dzień od tylu stuleci, ani raz nie udało mu się stłumić jęku, który stanowił ujście jego spełnienia. Rytuał został odprawiony. Był już całkowicie gotów do leśnego patrolu, pobudzony i czujny jak ważka.
Złote paznokcie elfa ledwie musnęły młode gałązki, gdy te rozchyliły się, posłusznie ukazując skrywaną przed niepowołanym wzrokiem tajemnicę. Nieświadomie przygryzł wargę, rozkoszując się jej widokiem, jak zawsze była idealna. Ale zwłaszcza teraz, skąpana w promieniach wchodzącego słońca, tak wyzywająco odkryta, nie pozostawiała wyobraźni zbyt wielkiego pola do popisu. Rozgorączkowanym wzrokiem wodził po doskonale znajomych kształtach. Choć znał je na pamięć i mógł przywołać ich obraz gdy tylko zamknął oczy, z każdą chwilą odkrywał coś nowego. Głośno przełknął ślinę patrząc na kropelki wilgoci na pokrytym zawirowaną kępką pagórku, tuż poniżej zaś…
- Karnosie... – wyszeptał niemal bezgłośnie, drżące od pożądania wargi z trudem formułowały słowa. Złożył dłonie w modlitewnym geście. – Pobłogosław te dary, które zaraz będę spożywał.
Jak polujący żbik, jednym susem wypadł z krzaków i dopadł do swego celu. Był gotowy! Nie zważając na nic, sięgnął dłonią by zagarnąć soczysty skarb kryjący się pod łagodnie zarysowanym uwypukleniem. Zamarł nagle.
- Co do? – zaczął, a łamiący się głos przeszedł w wysoki skrzek. – Jakże tak? Na litość Ishy!
Szok i niedowierzanie odebrały mu mowę, spoglądał w milczeniu na krzew dzikich malin. Krzew rosnący na zagubionej polanie gdzieś w ostępach Lasu Świtania Świata, jego sekretnym miejscu, do którego nie miał wstępu nikt bez zgody Władcy Królewskiej Polany! Bez jego zgody!
Na wpół zwierzęcy ryk wyrwał się z piersi smukłego elfa. Krzyk niósł ze sobą przysięgę krwawej pomsty, nawołujący do walki bitewny zew! Wystraszona zwierzyna czmychała w głąb Loren, gdy potężnymi susami sadził przez leśne ostoje. Ślady były jeszcze świeże. Ci którzy zbezcześcili jego świętą polanę swymi brudnymi rękami nie mogli być daleko. Zapłacą za dokonany gwałt, choćby była to ostatnia rzecz, jakiej dokona w swym długim żywocie.

Kto sprofanował leśną polanę?
Czy elfowi o złotych palcach uda się zemścić?
Jak smakują maliny z Loren?